wrōgi-


wrōgi-
*wrōgi-, *wrōgiz
germ., stark. Femininum (i):
nhd. Rüge, Streit;
ne. reproof, quarrel (Neutrum);
Rekontruktionsbasis: got., ae., as., ahd.;
Hinweis: s. *wrōga- (Neutrum), *wrōga- (Maskulinum), *wrōgjan, *wrōgjō;
Etymologie:
idg. *u̯rōk-, Substantiv, Rede, Rüge, Pokorny 1163;
idg. *u̯er- (6), Verb, sagen, sprechen, Pokorny 1162;
Weiterleben:
got. wrō-h-s* 2, stark. Femininum (i), Klage, Anklage (, Lehmann W96);
Weiterleben:
ae. wrō-h-t, stark. Femininum (i), Tadel, Verleumdung, Anklage, Fehler;
Weiterleben:
s. as. wrō-h-t* 2, stark. Maskulinum (a)?, stark. Femininum (i), Streit, Aufruhr;
s. mnd. wrōge, wrōch, stark. Femininum, Anklage, Rüge, Tagel;
Weiterleben:
s. ahd. ruog* 1, stark. Maskulinum (a?, i?), Rüge, Streit, Zank;
Weiterleben:
mhd. rüege (1), stark. Femininum, Rüge, Gerichtsanklage, gerichtliche Klage, Anzeige;
Weiterleben:
nhd. Rüge, Femininum, Rüge;
Literatur: Kluge s. u. Rüge

Germanisches Wörterbuch . 2014.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • wrogi — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib, wrodzy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} będący wrogiem, należący do wroga; nieprzyjacielski : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wroga armia. Wrogie samoloty. Wrogie państwo. Wroga ideologia.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wrogi — wrodzy 1. «o państwie, kraju itp.: będący wrogiem, pozostający z innym państwem, krajem w stanie wojny; należący do wroga, dokonywany przez niego; nieprzyjacielski» Wrogie państwa. Wroga artyleria. Wrogie samoloty. Wroga ideologia. Wroga polityka …   Słownik języka polskiego

  • Rüge — Sf std. (8. Jh.), mhd. rüege, mndd. wroge, wrōch Stammwort. Aus g. * wrōgi/jō f. Anklage, Tadel , auch in gt. wrohs, anord. róg n. Streit, Zank , afr. wrōginge, wrōgene. Daneben das Verb rügen, mhd. rüegen, ahd. ruogen, as. wrōgian, ae. wrœgan,… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • antagonistyczny — «przeciwstawiający się, przeciwdziałający czemuś, wzajemnie sobie niechętny, wrogi, zwalczający siebie nawzajem» Antagonistyczne siły. Antagonistyczne kierunki, nurty, prądy. Antagonistyczny stosunek między kimś, czymś …   Słownik języka polskiego

  • antyfeminizm — m IV, D. u, Ms. antyfeminizmzmie, blm «nieuznawanie równouprawnienia kobiet, niechętny, wrogi stosunek do kobiet» Być zwolennikiem antyfeminizmu. Głosić antyfeminizm …   Słownik języka polskiego

  • antyhumanistyczny — antyhumanistycznyni «przeciwny, wrogi humanistycznym prądom, kulturze humanistycznej» Antyhumanistyczny kierunek, prąd …   Słownik języka polskiego

  • antyhumanitarny — antyhumanitarnyni «przeciwny, wrogi poglądom, zasadom humanitarnym» Antyhumanitarne warunki …   Słownik języka polskiego

  • antykapitalistyczny — antykapitalistycznyni «występujący przeciwko kapitalizmowi, zwalczający kapitalizm; przeciwny, wrogi kapitalizmowi» Antykapitalistyczne nastroje …   Słownik języka polskiego

  • antykatolicki — antykatolickiccy «wrogi katolicyzmowi, zwalczający katolicyzm» …   Słownik języka polskiego

  • antyludowy — antyludowywi «wrogi ludowi» Antyludowa polityka …   Słownik języka polskiego


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.